1. Ekran główny – lista zleceń
Po zalogowaniu do AppEnergo trafiasz na ekran główny z listą zleceń. Widok dzieli się na panel boczny z kategoriami po lewej stronie oraz obszar roboczy po prawej, gdzie wyświetlane są zlecenia wybranej kategorii. Stąd możesz też przejść do modułu tworzenia ekspertyz.

Panel zleceń
W lewym panelu bocznym, w sekcji Zamówienia, znajdziesz zlecenia pogrupowane według statusu. Kliknij wybraną kategorię, aby wyświetlić jej zawartość po prawej stronie.
- Nowe – zlecenia, które właśnie wpłynęły i czekają na rozpoczęcie realizacji.
- Nie przypisane do Audytora – zlecenia bez przypisanego audytora; wymagają przypisania przed przystąpieniem do pracy.
- Oczekujące na akceptację Audytora – zlecenia przesłane do akceptacji przez audytora.
- W trakcie realizacji – zlecenia aktualnie opracowywane.
- Zakończone – zlecenia, dla których ekspertyza została ukończona.
- Zafakturowane – zlecenia rozliczone finansowo.
- Anulowane – zlecenia wycofane lub anulowane.
Przejście do modułu ekspertyz
Na dole lewego panelu, w sekcji Narzędzia dla Audytorów, znajduje się pozycja Ekspertyza. Kliknij ją, aby przejść do listy swoich ekspertyz i narzędzi obliczeniowych.
2. Lista ekspertyz
Po kliknięciu opcji Ekspertyza w panelu bocznym otwiera się ekran listy ekspertyz. Domyślnie wyświetlane są wersje robocze — ekspertyzy, które zostały już rozpoczęte, ale nie są jeszcze zakończone. Stąd możesz otworzyć istniejącą ekspertyzę lub utworzyć nową.

Tabela ekspertyz
Każdy wiersz tabeli przedstawia jedną ekspertyzę i zawiera następujące kolumny:
- ID ekspertyzy – unikalny identyfikator nadawany automatycznie przez system, np. EVA-100027.
- Data i godz. utworzenia – kiedy ekspertyza została po raz pierwszy zapisana w systemie.
- Ostatnia zmiana – data i godzina ostatniej modyfikacji.
- Adres nieruchomości – adres uzupełniany w zakładce Dane ogólne; jeśli nie został jeszcze podany, kolumna wyświetla myślnik.
Aby otworzyć ekspertyzę, kliknij strzałkę → po prawej stronie wiersza.
Tworzenie nowej ekspertyzy
Kliknij przycisk + Nowa ekspertyza w prawym górnym rogu ekranu. System automatycznie nadaje nowy numer ID i otwiera formularz w zakładce Dane ogólne.
3. Dane ogólne
Zakładka Dane ogólne to pierwszy krok tworzenia ekspertyzy. Zawiera podstawowe informacje o certyfikacie energetycznym, dane adresowe nieruchomości, parametry techniczne budynku oraz ustawienia obliczeniowe.
Formularz podzielony jest na osiem sekcji. Ewentualne braki możesz sprawdzić klikając Sprawdź wyniki w prawym górnym rogu lub przeglądając zakładkę Błędy na pasku kroków.
Dane nieruchomości

Dane adresowe budynku lub lokalu, dla którego sporządzana jest ekspertyza.
- Rodzaj nieruchomości – wybierz, czy ekspertyza dotyczy budynku, lokalu mieszkalnego czy lokalu usługowego.
- Kod pocztowy – kod w formacie 00-000.
- Miejscowość – nazwa miejscowości, w której zlokalizowana jest nieruchomość.
- Województwo – wybierz z listy rozwijalnej.
- Powiat – lista powiatów aktualizuje się po wyborze województwa.
- Gmina – lista gmin aktualizuje się po wyborze powiatu.
- Ulica – nazwa ulicy lub placu.
- Numer budynku / mieszkania – numer w formacie 00/0 (numer budynku, opcjonalnie ukośnik i numer lokalu).
Dane formalno-techniczne

Ogólna charakterystyka techniczna i prawna budynku.
- Nazwa – nazwa budynku lub inwestycji, jeśli dotyczy (np. „Budynek mieszkalny wielorodzinny”).
- Właściciel – imię i nazwisko lub nazwa właściciela nieruchomości.
- Budynek spełnia wymagania Art. 3 ust. 2 – zaznacz, jeśli budynek jest zwolniony z obowiązku posiadania świadectwa energetycznego (np. budynki sakralne, przemysłowe, tymczasowe).
- Warunki Techniczne (WT) – edycja Warunków Technicznych, wg których oceniany jest budynek; domyślnie WT2021.
- Rodzaj zabudowy – np. wolnostojąca, szeregowa, bliźniacza. Wybierz z listy.
- Konstrukcja – główny materiał i technologia konstrukcji ścian zewnętrznych (np. murowana, drewniana, szkieletowa).
- Przeznaczenie – funkcja budynku zgodna z klasyfikacją (np. mieszkalny, użyteczności publicznej).
- Rodzaj gruntu – typ podłoża gruntowego pod budynkiem; wpływa na obliczenia strat ciepła przez podłogę na gruncie.
- Liczba kondygnacji – łączna liczba kondygnacji nadziemnych budynku.
- Rok oddania do użytkowania – rok, w którym budynek uzyskał pozwolenie na użytkowanie; domyślnie 1970.
Szczelność powietrzna

Parametry opisujące szczelność obudowy budynku i system wentylacji, niezbędne do obliczenia strat ciepła przez infiltrację powietrza.
- Rodzaj wentylacji – wybierz typ zastosowanego systemu: grawitacyjna, mechaniczna wywiewna, mechaniczna nawiewno-wywiewna lub z rekuperacją.
- Krotność wymiany powietrza n50 [1/h] – wynik testu szczelności Blower Door lub wartość tabelaryczna wg normy. Wartość 0,00 oznacza brak danych — uzupełnij zgodnie z dokumentacją techniczną lub przyjętymi wartościami normowymi.
- Odsłonięcie – stopień osłonięcia budynku przez otaczającą zabudowę lub teren; wpływa na intensywność infiltracji powietrza.
- Ilość nieoosłoniętych fasad – liczba elewacji narażonych bezpośrednio na działanie wiatru.
Geometria nieruchomości

Podstawowe wymiary geometryczne budynku, potrzebne do wyznaczenia objętości i powierzchni.
- Powierzchnia rzutu parteru [m²] – pole rzutu budynku na poziomie terenu; podstawa do obliczenia powierzchni podłogi na gruncie.
- Obwód [m] – obwód rzutu parteru; używany do obliczenia długości krawędzi podłogi na gruncie.
- W wydrukach świadectw przyjmij wartości obliczeniowe – jeśli zaznaczone, na wydruku świadectwa pojawią się wartości wynikające z obliczeń zamiast wpisanych ręcznie. Opcja domyślnie zaznaczona.
Stacja meteorologiczna

Dane klimatyczne dla lokalizacji budynku, wykorzystywane w obliczeniach zapotrzebowania na ciepło i chłód.
- Strefa klimatyczna – polska strefa klimatyczna (I–V) określona wg Polskiej Normy; wybierz z listy na podstawie lokalizacji nieruchomości.
- Szerokość geograficzna – szerokość geograficzna lokalizacji w stopniach i minutach; wpływa na obliczenia zysków słonecznych.
- Stacja meteorologiczna – wybierz najbliższą stację; dane klimatyczne (temperatury zewnętrzne, promieniowanie słoneczne) pobierane są z jej zbiorów.
- Temperatura wewnętrzna ogrzewanie [°C] – projektowa temperatura wewnętrzna w sezonie grzewczym; standardowo 20°C dla budynków mieszkalnych.
- Temperatura wewnętrzna chłodzenie [°C] – projektowa temperatura wewnętrzna w sezonie letnim, stosowana przy obliczeniach zapotrzebowania na chłód.
Preferencje obliczeniowe

Ustawienia wpływające na metodologię i zakres obliczeń energetycznych.
- Powierzchnia do EPref – definicja powierzchni referencyjnej do obliczenia wskaźnika EP. Domyślna wartość to „o regulowanej temperaturze powietrza (Af)”, tj. powierzchnia ogrzewana lub chłodzona budynku.
- Korekta QH, nd – uwzględnienie korekty zapotrzebowania na ciepło do ogrzewania.
- Korekta QC, nd – uwzględnienie korekty zapotrzebowania na chłód.
- Lato poza sezonem – czy obliczenia chłodzenia obejmują wyłącznie sezon letni zdefiniowany w normie.
- Przerwy w ogrzewaniu – uwzględnienie przerw nocnych lub weekendowych w pracy systemu grzewczego.
- Okresowość ogrzewania – domyślnie zaznaczone; uwzględnia cykliczny tryb pracy ogrzewania w obliczeniach strat i zysków ciepła.
- Cm do 1. warstwy izolacji – uwzględnienie pojemności cieplnej przegród do pierwszej warstwy izolacji termicznej.
- Φr – uwzględnienie poprawki na strumień ciepła przez narożniki, krawędzie i złącza przegród.
- Ogrzewanie – wybierz z listy dominujący system ogrzewania; parametr wpływa na obliczenia zapotrzebowania na energię pierwotną.
Zyski ciepła

Zyski wewnętrzne to ciepło wydzielane przez urządzenia elektryczne, oświetlenie i użytkowników budynku. Wpływają na bilans cieplny zarówno w sezonie grzewczym, jak i letnim.
- Zyski wewnętrzne β [W/m²] – natężenie zysków wewnętrznych podczas okresu intensywnego użytkowania budynku.
- Zyski wewnętrzne 1-β [W/m²] – natężenie zysków wewnętrznych poza tym okresem (np. w nocy lub podczas przerw).
Wskazówki
- Sekcje oznaczone czerwoną ikoną (!) zawierają niekompletne lub błędne dane. Uzupełnij je przed przejściem do kolejnych zakładek.
- Dane są zapisywane po kliknięciu Zapisz w prawym górnym rogu.
- Województwo, powiat i gmina są powiązane kaskadowo — wybieraj je kolejno od góry.
- Jeśli nie dysponujesz wynikiem testu Blower Door, wartość n50 przyjmij zgodnie z tabelami normowymi dla danego rodzaju wentylacji.
Konfigurator
Konfigurator umożliwia tworzenie szablonów przegród budowlanych (tzw. przegród predefiniowanych), które można wielokrotnie stosować przy opisie pomieszczeń. Zamiast wprowadzać te same dane przy każdej przegrodzie z osobna, definiujesz ją raz w Konfiguratorze i przypisujesz do wybranych lokali lub pomieszczeń.

Lista szablonów przegród
Ekran wyświetla tabelę wszystkich zdefiniowanych szablonów. Dla każdego szablonu widoczna jest nazwa, typ przegrody oraz wartość współczynnika przenikania ciepła U. Kliknij wiersz, aby edytować szablon, lub użyj ikony kosza, aby go usunąć. Aby dodać nowy szablon, kliknij przycisk Dodaj przegrodę.
Formularz szablonu przegrody

Nazwa — własna nazwa szablonu, ułatwiająca identyfikację (np. „Ściana zewnętrzna 20 cm – termoizolacja EPS”). Pole wymagane.
Typ przegrody — rodzaj elementu budowlanego. Dostępne typy: ściana zewnętrzna, ściana wewnętrzna, strop między kondygnacjami, podłoga na gruncie, dach / stropodach, okno, drzwi zewnętrzne. Od wybranego typu zależy zestaw widocznych parametrów.
Przegrody specyficzne dla technologii — filtr zawężający listę dostępnych przegród w polu poniżej. Pozwala wybrać przegrody właściwe dla danej technologii budowlanej. Domyślnie ustawiony na Wszystkich, co oznacza wyświetlenie całego katalogu.
Wybierz z przegrody katalogowej — opcjonalne pole umożliwiające wczytanie gotowego szablonu z katalogu przegród. Po wybraniu pozycji z listy aplikacja automatycznie uzupełnia nazwę, wszystkie warstwy materiałowe oraz opis przegrody. Grubość warstw zawsze wymaga ręcznego uzupełnienia.
Materiały składowe
Tabela warstw budujących przegrodę. Kolejność ma znaczenie — pierwsza dodana warstwa traktowana jest jako zewnętrzna strona przegrody. Możesz zmieniać kolejność warstw, przeciągając wiersze w tabeli.
Kliknij Dodaj, aby dodać nową warstwę. Pojawi się okno wyboru typu warstwy:
- Warstwa materiałowa — jednorodna warstwa z materiału budowlanego; możesz wybrać materiał z bazy lub wprowadzić własne parametry.
- Warstwa powietrza — szczelina powietrzna o określonej oporności cieplnej.
- Warstwa niejednorodna — warstwa złożona z kilku materiałów (np. belki drewniane w wypełnieniu izolacyjnym).

Warstwa materiałowa — konfiguracja
Po wybraniu Warstwa materiałowa i kliknięciu Konfiguruj otwiera się ekran konfiguracji warstwy.
Grupa materiałowa i Materiał — wybierz najpierw grupę (np. Beton, Wełna mineralna), a następnie konkretny materiał z listy. Aplikacja automatycznie uzupełni właściwości: przewodność cieplną λ, gęstość objętościową oraz ciepło właściwe. Możesz też pominąć wybór z bazy i wypełnić pola ręcznie.
Nazwa — etykieta warstwy widoczna w tabeli materiałów. Możesz ją zmienić na bardziej opisową (np. styropian EPS).
λ warunki wilgotne [W/(m·K)] i λ warunki średniowilgotne [W/(m·K)] — współczynniki przewodzenia ciepła materiału. Wpisz wartości ręcznie. Domyślnie w obliczeniach stosowane są warunki średniowilgotne — zmień w sekcji Warunki pracy, jeśli projekt wymaga warunków wilgotnych.
Gęstość objętościowa w stanie suchym [kg/m³] i Ciepło właściwe [J/(kg·K)] — parametry fizykalne materiału, uzupełniane automatycznie po wyborze z bazy.
Grubość [m] — jedyne pole, które zawsze wypełniasz ręcznie, niezależnie od wyboru z katalogu.
Warstwa izolacyjna — zaznacz, jeśli warstwa pełni funkcję izolacji termicznej. Informacja ta jest wykorzystywana w obliczeniach poprawki ΔU.

Materiały do izolacji krawędziowej dodaje się w identyczny sposób — z tą różnicą, że dostępna jest wyłącznie opcja Warstwa materiałowa (brak warstwy powietrza i niejednorodnej).
Warstwa powietrza — konfiguracja
Po wybraniu Warstwa powietrza i kliknięciu Konfiguruj otwiera się ekran konfiguracji szczeliny powietrznej.
Nazwa — etykieta warstwy widoczna w tabeli materiałów (np. warstwa-8). Możesz ją zmienić.
Grubość warstwy powietrznej [m] — grubość szczeliny. Pole wymagane.
Typ warstwy powietrznej — wybierz jeden z siedmiu typów. Typ decyduje o oporze cieplnym szczeliny zgodnie z PN-EN ISO 6946:
- Niewentylowana (kierunek strumienia ciepła: w górę / poziomy / w dół) — szczelina zamknięta, brak przepływu powietrza.
- Słabo wentylowana (kierunek strumienia ciepła: w górę / poziomy / w dół) — po wybraniu tego typu pojawia się dodatkowe pole Powierzchnia otworów [mm²] określające stopień wentylacji (domyślnie 1000 mm²).
- Dobrze wentylowana — szczelina z dużą wymianą powietrza; opór cieplny warstwy pomijany w obliczeniach.

Współczynnik U [W/(m²·K)] — przenikanie cieplne przegrody. Wpisz wartość obliczoną lub skorzystaj z kalkulatora warstw.
Warstwa niejednorodna — konfiguracja
Warstwa niejednorodna modeluje przekrój złożony z kilku równoległych materiałów — np. słupki drewniane w wypełnieniu izolacyjnym. Całej warstwie przypisujesz jedną grubość, a jej skład definiujesz przez wycinki, każdy z własnym udziałem w przekroju poprzecznym.
Nazwa — etykieta całej warstwy widoczna w tabeli materiałów.
Grubość warstwy [m] — grubość całej warstwy niejednorodnej. Pole wymagane. Grubości nie podajesz osobno dla każdego wycinka.
Warstwa izolacyjna — zaznacz, jeśli warstwa pełni funkcję izolacji termicznej.

Wycinki warstwy niejednorodnej
Kliknij Dodaj, aby dodać wycinek. W oknie dialogowym wybierz typ: Warstwa materiałowa lub Warstwa powietrza. Formularz każdego wycinka jest analogiczny do opisanych wcześniej formularzy warstw, z jedną różnicą — zamiast grubości podajesz Względne pole powierzchni wycinka (f).
Względne pole powierzchni wycinka (f) — udział danego materiału w przekroju poprzecznym warstwy, wyrażony jako liczba z przedziału 0–1. Na przykład: słupki drewniane f = 0,15, izolacja f = 0,85. Suma wartości f wszystkich wycinków musi wynosić dokładnie 1.
Przycisk Zapisz wartości f pozwala zaktualizować udziały procentowe wycinków bez opuszczania widoku warstwy — przydatne, gdy koregujesz proporcje po dodaniu kolejnych wycinków.
Izolacja krawędziowa
Dla podłóg na gruncie i stropów nad piwnicą dostępna jest opcja izolacji krawędziowej. Zaznacz pole Izolacja krawędziowa, a następnie podaj: długość izolacji poziomej lub pionowej [m], głębokość [m] oraz współczynnik przewodzenia ciepła izolacji λ [W/(m·K)]. Parametry te wpływają na zastępczy współczynnik strat ciepła przez grunt obliczany wg PN-EN ISO 13370.
Wskazówki
Szablony są dostępne we wszystkich pomieszczeniach danej nieruchomości. Gdy w budynku wiele pomieszczeń ma taką samą ścianę zewnętrzną, zdefiniuj ją raz jako szablon — zmiany w szablonie automatycznie zostaną przeniesione na wszystkie przegrody z nim powiązane. Szablony bez przypisanych pomieszczeń można bezpiecznie usunąć.
Opisy
Zakładka Opisy służy do wprowadzenia opisów stanu technicznego budynku oraz propozycji ulepszeń energetycznych. Treści te trafiają bezpośrednio do wydruku świadectwa charakterystyki energetycznej lub audytu energetycznego.

Strona składa się z siedmiu sekcji tematycznych. Kliknij nagłówek sekcji, aby ją rozwinąć i uzupełnić pola tekstowe. Wszystkie pola są opcjonalne.
Struktura sekcji
Każda z siedmiu sekcji zawiera trzy pola tekstowe:
- Stan aktualny — Opisy — opis istniejącego stanu technicznego danego systemu lub elementu budynku.
- Proponowane ulepszenia — Przy ociepleniu obejmującym ponad 25% powierzchni przegród zewnętrznych — zalecane działania modernizacyjne powiązane z zakresem docieplenia.
- Proponowane ulepszenia — Niezależne od ocieplenia — działania modernizacyjne możliwe do realizacji niezależnie od zakresu ocieplenia budynku.

Sekcje tematyczne
- Osłona budynku — ściany zewnętrzne, dachy, stropy, podłogi, okna i drzwi zewnętrzne.
- System grzewczy — źródła ciepła, instalacja grzewcza, grzejniki, regulacja.
- Wentylacja — typ i stan systemu wentylacyjnego.
- Chłodzenie — klimatyzacja lub inne systemy chłodzenia.
- Ciepła woda użytkowa — podgrzewanie wody, zasobniki, instalacja cyrkulacyjna.
- Oświetlenie wbudowane — instalacja oświetleniowa wbudowana w budynek lub w częściach wspólnych.
- Inne — dodatkowe uwagi i informacje nieprzypisane do powyższych kategorii.
Lokale i pom.
Zakładka Lokale i pom. umożliwia definiowanie struktury energetycznej budynku na poziomie poszczególnych lokali. Dla każdego lokalu określasz dane formalne, systemy energetyczne (wentylację, ogrzewanie, C.W.U., oświetlenie) oraz zyski ciepła. Pomieszczenia wewnątrz lokali — wraz z przegrodami budowlanymi — dodajesz w dalszym etapie.

Lista lokali
Ekran główny zakładki wyświetla wszystkie lokale przypisane do nieruchomości. Kliknij wiersz lokalu, aby otworzyć jego szczegóły. Kliknij Nowy lokal, aby dodać nowy lokal do listy.
Po lewej stronie formularza lokalu widoczny jest panel nawigacyjny z ikonami kolejnych zakładek: Dane ogólne, Wentylacja, C.O. i chłodzenie, C.W.U., Oświetlenie, Zyski.
Dane ogólne lokalu

Karta Dane ogólne jest pierwszym ekranem po otwarciu lub dodaniu lokalu. Przełącznik w nagłówku (Lokal / Świadectwo) określa, w jakim kontekście wprowadzane są dane — jako element budynku wielolokalowego lub jako indywidualne świadectwo lokalu.
Data wystawienia — data wystawienia świadectwa dla lokalu (tryb Świadectwo). Format: dd.mm.yyyy.
Cel wykonania — powód sporządzenia świadectwa. Pole wymagane w trybie Świadectwo. Wybierz z listy.
Numer świadectwa — numer dokumentu wpisywany ręcznie (tryb Świadectwo).
Przeznaczenie lokalu — zaznacz, czy przeznaczenie jest zgodne z głównym przeznaczeniem budynku. Jeśli nie — wskaż właściwy typ z listy.
Nazwa — robocza nazwa lokalu w aplikacji (np. lokal-1).
Właściciel — imię i nazwisko lub nazwa właściciela lokalu. Pole wymagane.
Usytuowanie — położenie lokalu w bryle budynku (np. narożny, środkowy, szczytowy, w dachu). Pole wymagane.
Liczba kondygnacji — liczba kondygnacji zajmowanych przez lokal. Pole wymagane.
Temperatura wewnętrzna [°C] — projektowa temperatura ogrzewania lokalu. Pole wymagane.
Temperatura chłodzenia [°C] — projektowa temperatura chłodzenia lokalu.
Lokal spełnia wymagania Art. 3 ust. 2 — opcje: W części podstawowej lub Uwzględnij w udziale procentowym.
Kubatura Ve [m³] — kubatura zewnętrzna lokalu, mierzona po zewnętrznym obrysie przegród. Pole wymagane.
Wysokość [m] — średnia wysokość kondygnacji lokalu. Pole wymagane.
Współczynnik ε — współczynnik kształtu bryły lokalu: 1,0 / 1,2 / 1,5. Wartość domyślna: 1,0.
W obliczeniach projektowego obciążenia cieplnego przyjmij wentylację wg PN-EN 12831 — zaznacz, aby zastosować normową metodę obliczania strumienia powietrza wentylacyjnego.
Podział na strefy — wybierz sposób traktowania lokalu w obliczeniach: lokal jest strefą, pomieszczenie jest strefą lub automatyczny.
Wentylacja

Zakładka zawiera dane dotyczące systemu wentylacji i jego zapotrzebowania na energię.
Opis — pole tekstowe na opis rozwiązania wentylacyjnego w lokalu. Możesz skopiować opis z innego lokalu przyciskiem Kopiuj lub pobrać gotowy wzór przyciskiem Pobierz z.
Wspólne źródła ciepła na wentylację — tabela źródeł energii pokrywających zapotrzebowanie na ciepło dla wentylacji. Kolumny: Nośnik energii, wskaźnik nakładu w, Udział [%], sprawność wytwarzania η wytw. [%], sprawność akumulacji η akum. [%], sprawność przesyłu η trans [%], sprawność regulacji i wykorzystania η reg. i wyk. [%]. Kliknij Dodaj, aby dopisać źródło.
Wykorzystanie wentylacji — sposób uwzględnienia zysków ciepła z wentylacji w bilansie energetycznym: Jak zysków — razem z zyskami wewnętrznymi, lub Indywidualne — z oddzielnym rozliczeniem.
C.O. i chłodzenie

Zakładka gromadzi dane o systemie centralnego ogrzewania i chłodzenia lokalu.
Opis — ogólny opis instalacji grzewczej i chłodzącej w lokalu.
Wspólne źródła ciepła na C.O. — tabela analogiczna jak w zakładce Wentylacja, opisująca źródła energii na ogrzewanie. Kliknij Dodaj, aby dopisać źródło.
Sposób ogrzewania oraz typ i lokalizacja grzejników — wybierz z listy rozwijanej wariant opisujący instalację grzewczą lokalu; domyślnie ustawiony jako „inne niż przyjęto dla budynku”.
Opis instalacji chłodzenia — pole tekstowe opisujące system chłodzenia lokalu. Kliknij Dodaj, aby wpisać kolejny opis.
C.W.U.

Zakładka zawiera dane dotyczące instalacji ciepłej wody użytkowej.
Opis — opis instalacji C.W.U., np. rodzaj zasobnika, podgrzewacza lub systemu cyrkulacji.
Czas użytkowania [doba/rok] — liczba dni w roku, w których instalacja C.W.U. jest aktywna.
Czas nagrzewania [godzina/doba] — dzienna liczba godzin pracy podgrzewacza.
Liczba jednostek odniesienia — wybierz sposób podania liczby jednostek: bezpośrednio (liczba jednostek odniesienia) lub jako pochodna powierzchni użytkowej (z udziału powierzchni użytkowej na jednostki odniesienia). Wpisz wartość w polu poniżej.
Zużycie — określ podstawę odniesienia: na m² powierzchni użytkowej lub na jednostki odniesienia. Podaj wartość w polu Zużycie [dm³/(m²·doba)].
Źródła ciepła C.W.U. — tabela źródeł energii do podgrzewania wody. Kolumny: Nośnik energii, w, Udział [%], η wytw. [%], η akum. [%], Temp. wody. Kliknij Dodaj, aby dopisać źródło.
Oświetlenie

Zakładka zawiera dane do obliczenia zapotrzebowania na energię elektryczną na oświetlenie wbudowane lokalu.
Opis — opis istniejącej lub projektowanej instalacji oświetleniowej.
Rodzaj źródła — typ zasilania oświetlenia: sieciowe (energia z sieci elektroenergetycznej), lokalne (własne źródło energii), słońce / wiatr / geotermia (energia odnawialna).
Moc jednostkowa opraw [W/m²] — zainstalowana moc oświetlenia przypadająca na m² powierzchni użytkowej lokalu.
Czas użytkowania w ciągu dnia [h/rok] — roczna liczba godzin oświetlenia w porze dziennej.
Czas użytkowania w ciągu nocy [h/rok] — roczna liczba godzin oświetlenia w porze nocnej.
Współczynnik utrzymania poziomu natężenia oświetlenia (MF) — uwzględnia degradację strumienia świetlnego w czasie, typowo 0,8.
Współczynnik uwzględniający nieobecność użytkowników — koryguje zużycie energii ze względu na faktyczne godziny obecności w lokalu.
Współczynnik uwzględniający wykorzystanie światła dziennego — redukcja zużycia energii wynikająca z dostępności światła naturalnego przez okna.
Sekcja Parametry źródła opisuje właściwości nośnika energii: Nośnik energii końcowej, Producent, Współczynnik nakładu w, Odnawialność, Paliwo, Wartość opałowa / kg, Wskaźnik emisji CO₂.
Ryczałt – oświetlenie awaryjne — wybierz, czy uwzględniać oświetlenie awaryjne: jak dla budynku, tak, nie.
Ryczałt – automatyczne sterowanie oprawami — wybierz, czy system sterowania oprawami jest uwzględniany: jak dla budynku, tak, nie.
Zyski

Zakładka Zyski służy do określenia wewnętrznych zysków ciepła i ich sezonowego wykorzystania w bilansie energetycznym lokalu.
Moc wewnętrznych zysków ciepła — określ, czy zyski są przyjmowane wspólnie dla całego budynku (z danych ogólnych nieruchomości) czy indywidualnie dla lokalu (wpisywane oddzielnie).
Wykorzystanie zysków (β) — tabela z wartościami miesięcznymi od stycznia (I) do grudnia (XII). Współczynnik β określa udział zysków ciepła faktycznie wykorzystywanych w bilansie energetycznym w danym miesiącu (wartość od 0 do 1).
Istotne dane dotyczące lokalu — pole tekstowe (do 2000 znaków) na dodatkowe informacje, uwagi lub szczególne warunki użytkowania lokalu, które powinny znaleźć się w dokumentacji.
Dodawanie pomieszczenia
Pomieszczenie jest podstawową jednostką obliczeniową w obrębie lokalu. Aby dodać nowe pomieszczenie, przejdź do zakładki Lokale i pom., otwórz wybrany lokal, a następnie kliknij ikonę + widoczną obok jego nazwy na liście. Formularz pomieszczenia podzielony jest na sześć zakładek w lewym panelu nawigacyjnym: Dane ogólne, C.O. i chłodzenie, Wentylacja, C.W.U., Zyski oraz Przegrody.

Dane ogólne
Pierwsza zakładka zawiera dane identyfikacyjne i techniczne pomieszczenia oraz jego wymiary geometryczne.
Dane formalno-techniczne
Nazwa — własna nazwa pomieszczenia w aplikacji (np. „Salon”, „Łazienka”, „0.01 Hol”). Pole wymagane.
Przeznaczenie — funkcja użytkowa pomieszczenia wybierana z listy (np. mieszkalna, biurowa, handlowa, ruchu, techniczna). Wpływa na przyjmowane zyski ciepła i parametry wentylacyjne.
Korytarz lub klatka schodowa — zaznacz, jeśli pomieszczenie pełni funkcję komunikacyjną. Opcja wpływa na sposób rozliczania strat ciepła.
Temperatura wewnętrzna ogrzewanie [°C] — projektowa temperatura ogrzewania pomieszczenia. Kliknij ikonę (?) obok pola, aby wyświetlić wartości normowe zalecane dla różnych typów pomieszczeń.
Temperatura wewnętrzna chłodzenie [°C] — projektowa temperatura dla okresu letniego. Uzupełnij, jeśli pomieszczenie jest chłodzone.
Liczba odsłoniętych otworów — liczba ścian zewnętrznych z otworami wystawionymi bezpośrednio na działanie wiatru. Wybierz: 0, 1 lub Więcej niż 1.
Czas ogrzewania [h] — dobowa liczba godzin z przerwami w pracy ogrzewania. Wybierz wartość od 0 do 4.
Geometria
Długość [m], Szerokość [m], Wysokość [m] — wymiary pomieszczenia. Jeśli je podasz, powierzchnia i kubatura zostaną obliczone automatycznie.
Powierzchnia [m²] — powierzchnia podłogi pomieszczenia. Możesz wpisać bezpośrednio, bez podawania długości i szerokości.
Kubatura [m³] — objętość wewnętrzna pomieszczenia. Obliczana automatycznie lub wpisywana ręcznie.
Powierzchnia o regulowanej temperaturze (Af)
Jak wyżej — zaznacz, aby przyjąć Af równą powierzchni podłogi wpisanej w sekcji Geometria. Jeśli pole jest odznaczone, podaj Af niezależnie.

C.O. i chłodzenie
Zakładka zawiera ustawienia ogrzewania i chłodzenia pomieszczenia. Domyślnie stosowane są parametry zdefiniowane dla lokalu — poniższe opcje pozwalają je nadpisać na poziomie pomieszczenia.
Indywidualne źródła ciepła na c.o. — zaznacz, jeśli pomieszczenie posiada własne źródła ciepła. Po zaznaczeniu pojawi się tabela, w której definiujesz źródła z parametrami: Nośnik energii, wskaźnik nakładu w, Udział [%], sprawności wytwarzania, akumulacji, przesyłu i regulacji.
Sposób ogrzewania oraz typ i lokalizacja grzejników — zaznacz inne niż przyjęte dla lokalu, jeśli sposób ogrzewania w tym pomieszczeniu różni się od przyjętego dla całego lokalu, a następnie wybierz właściwy wariant z listy.
Źródła chłodu — tabela indywidualnych źródeł chłodzenia pomieszczenia. Kolumny: Nazwa, Nośnik energii, w, Udział [%], SEER, η akum. [%], η trans [%], η reg. i wyk. [%]. Kliknij Dodaj, aby dopisać źródło. Przyciski Kopiuj i Pobierz z umożliwiają przeniesienie danych z innego pomieszczenia lub lokalu.
Przerwy w ogrzewaniu i chłodzeniu — miesięczna tabela przerw (Sty–Gru), osobno dla ogrzewania i chłodzenia. Wartości od 0,00 do 1,00 oznaczają ułamek miesiąca, w którym system jest wyłączony. Kliknij Kopiuj, aby skopiować wartości z innego pomieszczenia lub lokalu.
Wentylacja
Zakładka określa parametry wentylacji na poziomie pomieszczenia.
Rodzaj — typ systemu wentylacyjnego. Domyślnie: Naturalna. Wybierz odpowiedni wariant z listy (np. mechaniczna wywiewna, nawiewno-wywiewna, z odzyskiem ciepła).
Dla wentylacji naturalnej dostępne są pola: Strumień do ciepła [m³/(s·m²)] — strumień powietrza przypadający na m² powierzchni, Krotność wymian do ciepła [1/h] — liczba wymian powietrza na godzinę, Licz z wymiany na osobę — zaznacz, aby obliczyć strumień na podstawie normatywnego przepływu na osobę.
Wykorzystanie wentylacji (β) — sposób uwzględnienia wentylacji w bilansie cieplnym: Jak w lokalu — stosowane są ustawienia lokalu; Jak zysków — zyski z wentylacji rozliczane są razem z zyskami wewnętrznymi; Indywidualne — możliwość wpisania własnych wartości miesięcznych.
C.W.U.
Zakładka służy do opisania instalacji ciepłej wody użytkowej znajdującej się wewnątrz osłony bilansowej pomieszczenia.
Odcinki sieci — lista rur i przewodów instalacji C.W.U. przechodzących przez pomieszczenie. Kliknij Dodaj, aby wprowadzić parametry odcinka (długość, średnica, izolacja). Dane wpływają na obliczenia strat ciepła przez dystrybucję.
Elementy pojemnościowe — zasobniki, podgrzewacze lub inne pojemniki z ciepłą wodą zlokalizowane w pomieszczeniu. Kliknij Dodaj, aby wprowadzić ich dane.
Zyski
Zakładka pozwala określić poziom wewnętrznych zysków ciepła — niezależnie lub wspólnie z lokalem.
Moc wewnętrznych zysków ciepła — wybierz: wspólna dla całego lokalu — pomieszczenie korzysta z wartości zdefiniowanych w zakładce Zyski lokalu; indywidualna dla pomieszczenia — wpisz własną wartość mocy zysków.
Wykorzystanie zysków (β) — jak w lokalu — wartości przyjęte z lokalu; indywidualne — własna miesięczna tabela β od Sty do Gru.
Przegrody
Zakładka Przegrody wyświetla listę wszystkich przegród budowlanych przypisanych do pomieszczenia — ścian, stropów, podłóg, dachów i innych. Dla każdej przegrody widoczne są: nazwa szablonu, nazwa własna, rodzaj, powierzchnia F [m²], współczynnik przenikania ciepła U [W/(m²·K)] oraz orientacja.

Przyciski akcji
- Dodaj przegrodę — otwiera formularz dodawania nowej przegrody w bieżącym pomieszczeniu.
- Kopiuj przegrody — otwiera dialog umożliwiający skopiowanie przegród z innego pomieszczenia lub lokalu w tym samym budynku. Listę można zawęzić za pomocą filtrów typów przegród po prawej stronie. Zaznacz przegrody, które chcesz skopiować, opcjonalnie odznacz Kopiuj wszystkie elementy przegrody, jeśli chcesz skopiować tylko dane geometryczne bez składu warstw, i kliknij Zapisz.
- Nowy element — otwiera Konfigurator w nowej karcie przeglądarki, umożliwiając dodanie nowego szablonu przegrody. Po powrocie do zakładki Przegrody kliknij Odśwież, aby nowo dodany szablon był dostępny na liście.
- Odśwież — odświeża listę szablonów przegród bez przeładowania całej strony. Używaj po dodaniu nowego szablonu w Konfiguratorze.

Formularz dodawania przegrody
Po kliknięciu Dodaj przegrodę wyświetla się formularz. Najpierw wybierz Typ przegrody z listy rozwijanej — dostępne opcje to m.in.: Ściana zewnętrzna, Ściana wewnętrzna, Ściana w gruncie, Podłoga na gruncie, Podłoga wyniesiona, Dach, Stropodach, Strop przy przepływie ciepła z góry do dołu, Strop przy przepływie ciepła z dołu do góry, Strop nad przejazdem. Po wyborze typu formularz rozszerza się o dodatkowe pola.

Opis pól formularza
W górnym prawym rogu formularza wyświetla się wyliczony Współczynnik U [W/(m²·K)] — aktualizuje się na bieżąco po uzupełnieniu szablonu. Obok znajduje się przycisk U max, który pokazuje maksymalną dopuszczalną wartość współczynnika U dla danego rodzaju przegrody.
Podstawowe dane
- Nazwa szablonu przegrody — wybierz szablon z listy rozwijanej. Lista zawiera szablony utworzone w Konfiguratorze. Jeśli potrzebujesz nowego szablonu, użyj przycisku Nowy element, wróć i kliknij Odśwież.
- Nazwa własna — dowolna nazwa identyfikująca tę konkretną przegrodę w pomieszczeniu (np. SC_ZEWN_1 S). Domyślnie generowana automatycznie.
Geometria
- Wymiar A [m] i Wymiar B [m] — dwa wymiary przegrody (np. szerokość i wysokość ściany). Na podstawie tych wartości automatycznie obliczana jest powierzchnia.
- Powierzchnia [m²] — powierzchnia przegrody. Możesz wpisać ją bezpośrednio, zamiast podawać wymiary A i B.
Sąsiedztwo
Określ, z czym graniczy przegroda od strony zewnętrznej:
- Pomieszczenie o tej samej temperaturze (adiabatyzm) — przegroda między pomieszczeniami o takiej samej temperaturze; nie powoduje strat ciepła.
- Pomieszczenie ogrzewane tego samego lokalu — przegroda wewnętrzna między pomieszczeniami tego samego lokalu.
- Pomieszczenie ogrzewane innego lokalu — przegroda między lokalami w tym samym budynku.
- Pomieszczenie ogrzewane innego budynku — przegroda przy granicy z innym budynkiem.
- Przestrzeń nieogrzewana — przegroda przy nieogrzewanej przestrzeni (np. piwnica, garaż, klatka schodowa). Po wybraniu tej opcji pojawia się pole Współczynnik redukcyjny (domyślnie 1,00) oraz opcja Obliczeniowa — zaznacz ją, jeśli współczynnik ma być wyznaczony automatycznie na podstawie bilansu cieplnego przestrzeni nieogrzewanej.
Dane specyficzne dla rodzaju przegrody
Ta sekcja zmienia się w zależności od wybranego typu przegrody. Dla ściany zewnętrznej i innych przegród kontaktujących się z otoczeniem zewnętrznym pojawia się pole Orientacja — określ kierunek świata, w którym zwrócona jest przegroda (N, NE, E, SE, S, SW, W, NW). Dla przegród poziomych (stropy, dachy, podłogi) dostępne mogą być inne parametry specyficzne dla danego rodzaju.
Po uzupełnieniu wszystkich pól kliknij Zapisz. Nowa przegroda pojawi się na liście.